Święty Maksymilian Maria Kolbe to postać kluczowa dla mieszkańców Zduńskiej Woli oraz katolików na całym świecie. Ten wyjątkowy męczennik, który przyszedł na świat 8 stycznia 1894 roku, jest symbolem odwagi i poświęcenia, a także patronem tej niewielkiej miejscowości. Jego życie i misja są integralną częścią lokalnej tożsamości.
Obchody rocznicy urodzin świętego
W Zduńskiej Woli odbyły się uroczystości związane z 132. rocznicą urodzin św. Maksymiliana Marii Kolbego. Wydarzenie to uczczono poprzez złożenie kwiatów przed tablicą upamiętniającą na Muzeum Dom Urodzin Świętego. W ceremonii uczestniczyli przedstawiciele władz lokalnych, w tym prezydent miasta Konrad Pokora. Był to gest przypomnienia o wkładzie świętego w duchowe życie społeczności.
Początki i edukacja
Święty Maksymilian, znany wcześniej jako Rajmund Kolbe, pochodził z rodziny tkackiej w Zduńskiej Woli. Tam przyjął chrzest oraz sakrament bierzmowania. Wkrótce potem jego rodzina przeniosła się do Pabianic, gdzie Rajmund rozpoczął naukę najpierw w szkole fabrycznej, a później w Szkole Handlowej. Rok 1907 był punktem zwrotnym w jego życiu – wstąpił do małego seminarium franciszkanów we Lwowie.
Kapłańska ścieżka
W 1910 roku młody Kolbe przyjął imię Maksymilian i dołączył do zakonu franciszkanów. Edukację kontynuował w Rzymie, gdzie w 1918 roku otrzymał święcenia kapłańskie. Jego służba zakonna i misyjna była intensywna oraz pełna zaangażowania, co z czasem przyniosło mu znaczącą rolę w środowisku franciszkańskim.
Inicjatywy misyjne i wydawnicze
Po powrocie do Polski w 1919 roku, Maksymilian Kolbe rozpoczął wydawanie „Rycerza Niepokalanej”, czasopisma, które wywarło znaczący wpływ na duchowy rozwój wielu osób. W 1922 roku zainicjował budowę klasztoru w Niepokalanowie, który stał się jednym z największych ośrodków franciszkańskich w Europie. Jego misyjna działalność zawiodła go także do Nagasaki w Japonii, gdzie w latach 30. prowadził placówkę misyjną.
Aresztowanie i ofiara życia
Podczas II wojny światowej, 17 lutego 1941 roku, Maksymilian Kolbe został aresztowany przez Niemców i trafił do więzienia na „Pawiaku” w Warszawie. Następnie został deportowany do obozu koncentracyjnego Auschwitz. W obozie, gdy jeden z więźniów uciekł, Kolbe dobrowolnie zgłosił się na śmierć głodową zamiast innego, współwięźnia. Jego heroiczna decyzja zakończyła się 14 sierpnia 1941 roku, kiedy zmarł po otrzymaniu zastrzyku z trucizną.
Ścieżka do świętości
Proces beatyfikacyjny Maksymiliana Kolbego rozpoczął się w 1971 roku, a jego kanonizacja miała miejsce 10 października 1982 roku, kiedy to papież Jan Paweł II ogłosił go świętym. Jako patron Zduńskiej Woli i okolic, jego dziedzictwo jest ciągle żywe. Sanktuarium Urodzin i Chrztu Świętego Maksymiliana Kolbego w Kościele Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny jest miejscem szczególnego kultu w regionie.
Podsumowanie jako przemyślenie
Dziedzictwo świętego Maksymiliana Kolbego jest nie tylko istotnym elementem historii Zduńskiej Woli, ale także globalnym świadectwem poświęcenia i odwagi. Jego życie, naznaczone miłością do bliźniego, nie tylko inspiruje miejscową ludność, ale także stanowi ważny punkt odniesienia dla wiernych na całym świecie. Uroczystości upamiętniające jego narodziny oraz miejsca związane z jego działalnością przypominają o nieprzemijającej wartości jego ofiary.
Źródło: Urząd Miasta Zduńska Wola